Portfoliomanagement als ambacht
Je kunt elke methode uit je hoofd leren en alsnog niet weten wat je moet doen als de stuurgroep zwijgt, de sponsor wegkijkt en het project dat allang gestopt had moeten worden gewoon doorloopt. Dat is geen kennisprobleem. Dat is vakmanschap, en vakmanschap gaat anders van de ene mens naar de andere.
Het probleem
Nederland telt duizenden mensen met een papiertje in project-, programma- of portfoliomanagement. Toch loopt het in vrijwel elke organisatie op dezelfde plekken vast. Er staan te veel initiatieven open. Niemand kan uitleggen welke er werkelijk toe doen. Besluiten vallen in gremia zonder mandaat en worden teruggedraaid op gangen waarvan geen verslag bestaat.
De methode heeft dat niet opgelost, en dat kon zij ook niet. Een framework beschrijft wat je zou doen als iedereen redelijk was en dezelfde kant op wilde. Precies dat is nooit de situatie waarin je staat.
Wat het verschil maakt is oordeelsvermogen. Weten welk gesprek je moet voeren, met wie, in welke volgorde, en wanneer je beter je mond houdt. Dat staat in geen enkel handboek, want je kunt het niet opschrijven zonder het onwaar te maken.
Politiek is geen storing in het proces. Politiek is het proces.
Het idee
PMO Mastery is opgezet zoals een ambacht altijd is doorgegeven. Je werkt, iemand die verder is kijkt mee, en je vordert op het moment dat je het aantoonbaar kunt. Niet op het moment dat je een toets hebt gehaald.
Er is materiaal: masterclasses over de dingen waar het in de praktijk op stukloopt, zoals een project stoppen dat politiek niet gestopt mág worden. En er is een gilde met drie graden.
Het gilde
Een graad zegt niet wat je hebt gelezen of bijgewoond. Een graad zegt wat je aankunt op het moment dat het misgaat.
Je kent het vak en je draait mee. Je krijgt een portfolio overzichtelijk, je bereidt besluitvorming voor, je bewaakt het ritme. De politiek zie je meestal pas achteraf. Je werkt met iemand binnen handbereik die verder is dan jij.
Je draait zelfstandig een portfolio in een organisatie met echte belangen. Je herkent wanneer een besluit geen besluit is. Je durft een project te stoppen en je kunt uitleggen waarom, ook aan de mensen die er last van hebben.
Je verandert hoe een organisatie beslist, niet alleen hoe zij rapporteert. Je wordt gevraagd op het moment dat het spannend wordt. En je leidt anderen op, want een gilde zonder meesters valt binnen één generatie uit elkaar.
Toelating gaat via een gesprek, niet via een examen. Geen meerkeuzevragen, geen puntentelling, geen graad die je koopt met studie-uren. Iemand die het vak kent vraagt door op wat je werkelijk hebt gedaan, tot duidelijk is waar je staat. Dat is ongemakkelijker dan een toets, en het is een stuk lastiger te faken.
Ik voer die gesprekken zelf. Er passen er daarom maar een beperkt aantal in per periode.
Verwachtingen
Doelgroep
PMO'ers, portfoliomanagers en programmamanagers met een paar jaar praktijk achter zich, die merken dat de theorie op is precies daar waar het werk begint. Mensen die liever een moeilijk gesprek voeren dan een mooi dashboard bouwen.
Wie snel een certificaat nodig heeft voor een aanbesteding of een cv. Dat kan elders, sneller en goedkoper, en zonder dat iemand je lastige vragen stelt.
Achter PMO Mastery
Ik werk sinds een jaar of vijfentwintig in portfolio's en programma's van grote Nederlandse organisaties, doorgaans op het punt waarop het niet meer vanzelf ging. Dat levert een bibliotheek aan patronen op die je in geen enkele opleiding tegenkomt, omdat niemand ze graag opschrijft.
Ik noem mijn opdrachtgevers niet bij naam, en dat blijft zo. Wat ik wel deel is wat er onder die verhalen ligt.
Remco te Winkel Oprichter, PMO Mastery
Begin hier
Er is nog geen vaste nieuwsbrief. Wat er wel is: een korte aanmelding waarmee je laat weten dat dit je aanspreekt. Zodra er iets is te delen, hoor je van me, over de masterclasses, het gilde, of gewoon een stuk uit de praktijk. Geen vast ritme, geen abonnement, geen verplichting.
Je adres gaat naar niemand toe. Uitschrijven kan altijd met één klik.